zo moeilijk om te weten
hoe het nu voelt in jou
voor het laatst ontwaak je
in je vertrouwde omgeving
wat doe je dan vraag ik me af
kijk je nog even om je heen
hap je naar wat extra adem
zodat je alle beelden
ergens in je binnenkamertje opslaat
ruik je nog even aan de vertrouwde geur 
kijk je met weemoed naar buiten 
pluk je de laatste restjes
die je als vergeet mij nietjes
bewaart in het boeketje van je leven
 
straks kom ik je halen
gaan we samen naar daar
waar je levensweg
de laatste paadjes ontdekt
nu lach je nog een bemoedigende lach
en ik hoop zo dat je je glimlach meeneemt
als een lieflijk iets dat je verwarmt
 
dat het wennen wordt en niet altijd gemakkelijk zal zijn
weten jij en ik maar al te goed 
wat je nog niet weet
is dat ik in je binnenzak
al mijn liefde voor je heb verzameld
als een waakvlammetje dat heel dicht bij je is
en je een schouderklopje geeft
als het even niet zou lukken
 

Reacties  

+1 #1 Lies 29-01-2015 21:17
Beklijvend mooi, Micheline...
Lie(f)s.
Citeer

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen

Inloggen